Maar in dit geval maakt het feit dat Janus een respectabele leeftijd heeft mogen bereiken, gevoegd bij het feit dat zijn geestelijke en lichamelijke vermogens al geruime tijd zeer te wensen over lieten, zijn dood meer acceptabel voor ons, de achterblijvers. Toch is het verlies definitief en dat roept, gevoegd bij de fijne herinneringen aan Janus, een extra pijnlijk besef bij ons wakker. Het is nu, met zijn heengaan, echt voorbij! Dat besef, dat zal de familie nog sterker ervaren dan wij dat doen. Janus was vanaf 24 februari 1975 lid van "Het Nulands Gemengd Koor". Hij zong niet z'n 'normale' partijtje mee, maar blonk uit met zijn sonore basstem, die hij maar al te graag liet horen. Daar zat kwaliteit in! Hij zong zo graag en hij liet zich manifest horen. Hij hield ook van de wekelijkse repetitieavonden en van de 'uitjes' met het koor en hij hield van plezier maken! Janus en zijn borreltje en dan zingen, wie zal dat beeld niet op het netvlies hebben staan!! Dat zangplezier heeft hij ook overgedragen op zijn kinderen. Nellie en Bart zijn ook al lang lid van het koor, terwijl Helma een flinke tijd lid geweest is. Tot
1999 heeft hij ondanks dat hij op leeftijd kwam altijd goed mee
kunnen zingen, maar na een paar tia's werd dat steeds moeilijker.
In dat zelfde jaar heeft hij het lidmaatschap opgezegd, om het even
later toch weer op te pakken. Maar al gauw bleek dat zijn gezondheid
het zingen in het koor niet langer toeliet en is hij definitief
gestopt. Maar hij wilde wel graag, net als zijn broer Martien, buitengewoon
lid worden van het koor. Een van de laatste activiteiten die hij,
als buitengewoon lid, zeer bewust heeft meegemaakt is het 40-jarige
jubileum van het koor, in 2005, geweest.
|